در هفته گذشته جلسه‌اي برگزار كرديم كه در آن هيچ بحثي صورت نگرفت و تنها برنامه‌ريزي دقيقي انجام گرفت در راستاي اهداف گروه در سال جديد. قرار است شنبه‌ها و دو شنبه‌ها يك ديگر را زيارت كنيم. 

ان‌شاء الله در سال جديد بيشتر بتوانيم در خدمت دوستان باشيم.

آقا منصور ما حال ندارند که مطالبشان را برای شما روی وبلاگ قرار دهند؛ بنابراين به يك عكس از تابلو در آخر كلاس بسنده مي‌كنند.

بحث درباره تجربه ديني با نزول جايگاه عقل و نقل در غرب، شدت گرفت. اهميت تجربه ديني در اين است كه اين تجربه بخشي از حيات ديني فرد است.

تجربه ديني چيست؟

تجربه ديني يك نوع مواجهه است با امر قدسي. براي تجربه ديني ويژگي‌هايي را ذكر كرده‌اند مانند: متعلق آن را فرد بدون واسطه درك مي‌كند و متعلق تجربه مربوط به خداوند و امر قدسي است.

دين پژوهان متعددي دست به تقسيم بندي انواع تجربه ديني زده‌اند. در اينجا ما تنها به تقسيم بندي‌اي كه توسط ديويس صورت گرفته اشاره مي‌كنيم:

1. تجارب تفسيري: ديني بودن اين تجارب به سبب تفسير ما از آن رويداد است نه خود رويداد؛ مثلا فرد مسلمان يك اتفاق بد براي خودش را نوعي سنت الاهي فرض مي‌كند. ( اين دسته جرو تجربه ديني دسته بندي نمي‌شوند، به اين دليل كه متعلق تجربه خودش الاهي نيست و فرد تجربه كننده است كه به آن جنبه الاهي مي بخشد).

2. تجارب شبه حسي: تجارب الاهي‌اي كه به واسطه حواس پنچ‌گانه صورت مي‌گيرند؛ مانند ديدن فرشتگان.

3. تجارب وحياني: تجاربي است كه در آن فرد به صورت ناگهاني، وحي و بصيرتي را دريافت مي‌كند.

4. تجارب احياگر: طي اين تجربه فرد ايمانش احيا مي‌شود.

5. تجارب مينَوي: در اين تجربه با امري مواجه مي‌شويم كه هم هراس انگيز است و هم دل‌انگيز.

6. تجارب عرفاني: تجاربي كه ديگر به واسطه‌ اندام‌هاي حسي صورت نمي‌گيرند و نوعي اتحاد را با خود دارند.

بخش سوم از كتاب « در آمدي به جامعه شناسي دين» نوشتة مسعود جلالي مقدم. 

حس ندارم توضيح بدم. هر چي من توضيح دادم، محمد باقر نوشت روي برد. اينم سندش. 

براي ديدن عكس‌هاي زيبا اينجا را كليك كنيد!

جلسه ی دیشب خیلی خیلی باشکوه برگزارشد.ومن رو این دفعه وادارکرد پیش دستی کنم و گزارش رو خودم بنویسم...

موضوع: بررسي فقهي تاريخي مجازات رجم

ارائه دهنده: حجت الاسلام و المسلمين احمد عابديني

مكان: موسسه فرهنگي فهيم

 «اصول فقه‌ي كه در حدود و قصاص جاري است متفاوت از اصول فقه‌ي است كه در مانند طهارت به‌كار مي‌رود». اين گزاره‌اي است كه استاد بيانات خود را با آن آغاز مي‌كند تا راهي هم  براي بازنگري به فقه باز كرده‌ باشد. 

حكم رجم در اديان پيش از اسلام بوده است و در آن زمان به واسطه يهوديان وارد جزيره‌العرب شده‌ بود. به نظر استاد، اسلام در اين فضا نمي‌توانست اين حكم را لغو كند؛ زيرا با اين اتهام كه ديني موافق با زنا كاري است مواجه مي‌شد. 

تمامي احاديث موجود در فقه شيعه مبني بر حكم رجم مربوط به امام باقر (ع) و بعد از ايشان است كه هيچ‌ كدام در مقام اجرا نبوده‌اند.

«حكم رجم مانند شمشيري است كه تنها براي ترس بالا است و هيچ‌گاه پايين نمي‌آيد.» ترجيع‌بند حرف‌هاي استاد است، البته براي اين حرف‌ دلايلي هم اقامه‌ مي‌كند. در راستاي دلايل خود نحوه‌ي اثبات زناي محسنه را سه راه بيان مي‌كند:

 1- چهار نفر عادل شهادت بدهند كه زنا صورت گرفته‌است. اين گزاره هرگز محقق نمي‌شود زيرا افرادي كه بخواهند شهادت بدهند كه زنا صورت گرفته بايد شاهد زنا باشند و فردي كه شاهد زنا باشد از عدالت ساقط مي‌شود. حتي اگر در يك فرض دور از ذهن تصور كنيم كه عده‌اي به صورت تصادفي نگاه‌شان به يك زنا بيافتد بسيار بعيد است در يك نگاه گذري شواهد كافي براي تحقق يك زنا را رؤيت كنند ( بايد دقيقاً آلت‌هاي طرفين هنگام دخول ديده شود). 

2- شخصي خودش چهار بار اقرار كند. اين موضوع خيلي بعيد است كه روي دهد، زيرا دليلي براي اين كار نيست؛ مثلا اگر رضاي خدا يا رسيدن به بهشت هدف باشد، هيچ نيازي به اقرار زباني گناه نيست و با توبه در خلوت هم مراد حاصل مي‌شود. از طرفي هم در اقرار به گناه زنا، انكار زباني و عملي اقرار كننده جايز است. انكار زباني به اين معنا كه فرد بعد از اقرار به زنا مي‌تواند حرف خود را پس بگيرد. انكار عملي هم به اين معنا است كه فرد مي‌تواند حتي به هنگام اجراي حكم رجم با ترك محل خود را مبرا كند. هر انسان عاقلي هم اگرمورد اثابت سنگ قرار گيرد محل را ترك مي‌كند.   

 3- علم قاضي. علم قاضي هم كه بي‌دليل ثابت نمي‌شود.

 در مطلبي جدا به بررسي تاريخي اين موضوع خواهم پرداخت.

امروز قدري زودتر دست جنباندم و دارم كمتر 24 ساعت بعد از برگزاري جلسه شرحش را مي‌دهم.

همه آمده‌ بودند غير از جعفر، تماس كه گرفتم گفت نيم ساعت ديگر با شيريني مي‌آيد!! حكمت قرآن خواند و من با كانت شروع كردم، شايد فكر مي‌كردم كه بحثِ مقولات سنگين باشد و بايد در ابتدا به آن پرداخت. بعد از يك بحث تمام عيار با دوستان براي رفع خستگي گزارشي از حضورم در جلسه « بررسي فقهي تاريخي مجازات رجم (سنگسار)» در موسسه فهيم ارائه دادم ( خلاصه‌اش را هم براي شما در مطلبي جدا مي‌آورم). در همان ابتدا جعفر با يك جعبه شيريني و صورتي كه پر بود از خنده ‌رضايت آمد و خبر خوش ازدواجش را به ما داد. از بس كه فصل امتحانات است دوستان همگي دست‌خالي آمده بودند. بعد از صرف چاي و شيريني، در روانشناسي دين، ايمان را از منظر پاسكال، تيليش و ويتگنشتاين بررسيديم. دست آخر هم كه ديگر حسابي مغز‌هامان داشت از دست مي‌رفت قدري با دكارت هم‌گام شديم و همگي گفتيم كه شك مي‌كنيم پس هستيم...

جواد نيست، و حكمت نيز؛ پس علي برايمان قرآن مي‌خواند. مهمان نداريم غير از منصور كه ديگر از ذيل عنوان مهمان خارج شده‌است و شده‌است عضو جديد! من مي‌روم روي سن و ادامه مقدمه‌ي طولاني كتابِ كاپلستون  را برمي‌رسم. رسيده‌ايم درست به دكارت عزيز؛ اين يعني يك خبر خوش و رهايي از مقدمه. جعفر مروجيِ جان‌تر از جان، برايمان از دُن آرام مي‌گويد و خوب دلمان را با خودش مي‌برد. من يكي كه مطمئن مي‌شوم در اولين فرصت بايد بخوانمش. كريم بسيار خسته‌است و با پوزش از جمع از ما جدا مي‌شود. بعد از چاي من كانت مي‌گويم و همگي‌مان تصديق مي‌كنيم هوشش را در اثبات مكان و زمان. دست آخر هادي برايمان از روضه غذا مي‌آورد و همگي‌مان را از كار فرهنگي‌اي كه كرده‌ايم راضي مي‌كند. كريم كه ديگر خستگي برايش معنايي ندارد با بنيامين مي‌نشيند،  من با جعفر، علي با منصور و همگي نگران اين هستيم كه آيا محسن با آن يك غذا سير مي‌شود يا نه!!!

در فصل سوم كتاب سعي بر آن است كه ايمان را از منظر جيمز بررسي كنيم، اما پيش از آن به نظريات ديگراني نيز نظر مي‌افكنيم.

بابا موقع امتحانات است نمی شود امتحان آخر ترم راول کرد و چسبید به وبلاگ.می شود؟ نه خب معلوم است نمی شود مخصوصاً برای منِ شبِ امتحانی...آن هم با این سیستم پیام نور..